Ploro

La refreno diras ĉion

Mi ridis kun vi,
Parolis kun vi,
Sed nun mi ploras
Sola.

Ĉu jen la fino
De niaj revoj?
Ĉio por kio ni klopodis
Disbatita en nura moment’.
Kaj eĉ ne plu brilas en la nokt’
La flamoj de brulantaj pontoj;
Restas nur nigra rubo
Kaj la ruinaĵoj de mia kor’.

 

Legi plu

Advertisements

Mateno

Vekiĝo ne facilas por mi

dum tempo mi liberis
en stranga mondo mistera;
aventuro, surprizo, ekscitiĝo,
ĝis —

konscio de kapkusenoj, vekhorloĝoj;
la sonĝo forpaliĝas,
for de menso kaj memoro…

NE!
sub la kusenoj, mi fermas la okulojn —
lasu min liberi
nur iomete plu,
libera de l’ prizono de la ĉiutaga.